Якшанбе 12 июл 2020 мелодӣ баробар бо 20 зулқаъда 1441 ҳиҷрӣ қамарӣ

Мансури Ҳошимии Хуросонӣ

* Китоби шарифи <<Ҳиндисаи Адолат>> асарӣ арзишманд аз аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло мунташир шуд. * Бахши «Номаҳо» ҳовии номаҳое аз ҳазрати аллома Мансури Ҳошимии Хуросонӣ ҳафизаҳуллоҳ таъоло роҳандозӣ шуд. * Дарсҳои шайх Солеҳи Сабзаворӣ бо мавзӯъи шарҳи китоби «Бозгашт ба Ислом» дар бахши «Шарҳҳо» қобили дастрасӣ аст. * Китоби шарифи <<Бозгашт ба Ислом>> навиштаи ҳазрати Мансури Ҳошимии Хуросонӣ бо хазинаи ҷамъе аз мӯъминони некукор ва ба сурати вақф мунташир шуд. * Саҳифаи расмӣ дафтари Мансури Ҳошимии Хуросонӣ дар шабакаи иҷтимоъии фесбук роҳандозӣ шуд.
loading
Ҳиндисаи Адолат
Китоби Ҳиндисаи Адолат мунташир шуд.
Нақшаи роҳи заминасозӣ барои ҳокимияти Маҳдӣ
Гузар аз асри торики ситам ба даврони дурахшони адолат
Мавзӯъи Китоби Ҳиндисаи Адолат
Гуфтумон Ҳиндисаи Адолат
Ёддошти рӯз

Пурсиш ва посух

Пурсиш:

Оё истихора ҷойиз аст?

Истихора бояд тавассути шахсӣ хос ва соъати хос анҷом шавад?

Истихора дар чи умуре ҷойиз аст?

Посух:

<<Истихора>> дар луғат ба маънои талаби хайр кардан ва дар ривоёти Исломӣ ба маънои талаби хайр кардан аз Худованд пеш аз анҷоми коре аст ки бими хайр набудани он меравад ва бо ин маъно, аз масодиқи <<Дуъо>> шумурда мешавад ки кори бисёр хуб ва писандидае аст, вале <<Истихора>> дар урфи аҳли ташаюъ аз ин маъно хориҷ шуда ва маънои <<Тафаъул ба китоби Худованд>> ёфтааст ки асле дар ривоёти Исломӣ надорад, балки дар бархӣ аз онҳо мавриди наҳй қарор гирифта ва он ба ин сурат аст ки Мусҳафро бикушоянд ва нахустин ояе ки бубинандро ба фоли нек ё бад бигиранд ва бар асоси он амалеро анҷом диҳанд ё тарк намоянд, дар ҳоле ки рӯшан аст Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам ва ҳеҷ як аз саҳоба ва аҳли байти Ӯ чунин кореро анҷом надодаанд, балки баъид нест чунин коре аз масодиқи <<Истиқсоми билазлом>> бошад ки амлӣ ҷоҳилӣ аст ва дар китоби Худованд <<Фисқ>> шумурда шудааст[1]; Ҳамчунонки аз ҷиҳати ба фоли бад гирифтани бархӣ оёт, <<Тира>> шумурда мешавад ки дар китоби Худованд мардуд аст[2] Ва табъан Расули Худо саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам низ –бино бар ривоёти мутавотир дар манобеъи фариқайн– онро беэътибор донистааст[3] Ва бо ин васф, хабари воҳид, заъиф ва мутаноқизе ки Абу Ҷаъфари Тувсӣ (д.460қ) дар китоби Таҳзибул Аҳком[4] аз мардӣ маҷҳул ба номи Ал-Ясаъи Қумӣ ривоят карда ва танҳо далили ҷавози чунин амале аст, қобили қабул нест. Оре, чунин амале аз бархӣ ҳокимони банӣ Умая монанди Валид ибни Язид ибни Абдулмалик (д.128қ) нақл шудааст ки Мусҳафро гушуд ва бо ояи ﴿وَاسْتَفْتَحُوا وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ[5] мувоҷеҳ шуд; Пас ба хашм омад ва онро ҳадаф қарор дод ва ба қадре бар он тир зад ки онро пора кард ва сипас хитоб ба он суруд: «أَتُوعِدُ کُلَّ جَبّارٍ عَنیدٍ/ فَها أنا ذاکَ جَبّارٌ عنیدُ/ إذا لاقَیتَ رَبَّکَ یَومَ حَشرٍ/ فَقُل یا رَبِّ خَرَّقَنِی الوَلیدُ»; <<Оё ҳар ҷаббори анидро метарсонӣ? Пас ман ҳамон ҷаббори анид ҳастам! Ҳангоме ки Парвардигоратро дар рӯзи ҳашр дидӣ бигӯ: Худоё! Валид манро пора кард!>>[6], вале возеҳ аст ки амали чунин зиндиқи хабисе далолате бар ҷавози тафаъул ба китоби Худованд ё ривоҷаш дар миёни салафи солеҳ надорад, балки чи басо бар хилофи он ду далолат дошта бошад...

↑[1] . Моъида/ 3
↑[2] . Аъроф/ 131; Намл/ 47; Ёсин/ 19
↑[3] . Муснади Аҳмад, ҷ2, с266 ва ҷ3, с118; Саҳеҳул Бухорӣ, ҷ7, с27; Саҳеҳул Муслим, ҷ7, с33; Сунани ибни Моҷа, ҷ2, с1170; Сунани Абӣ Довуд, ҷ2, с232; Сунани Тирмизӣ, ҷ3, с85; Кулайнӣ, Ал-Кофӣ, ҷ8, с196; Ибни Бобувей, Ман ло яҳзарул фақиҳ, ҷ2, с266
↑[4] . ҷ3, с310
↑[5] . Иброҳим/ 15
↑[6] . Масъудӣ, Мураввиҷул Заҳаб, ҷ3, с216; Муқризӣ, Имтиъоул Асмоъ, ҷ12, с281; Атобакӣ, Ал-Нуҷумул Зоҳира, ҷ1, с299; Ибни Имод, Шазроту Заҳаб, с169
Донлуди китоб ва нармафзор
Ҳар гуна истифода ва бардошт аз матолиби ин пойгоҳ бо зикри манбаъ биломонеъ аст.
×
Оё моилед дар хабарномаи пойгоҳ узв шавед?